هیچ محصولی در سبد خرید نیست.
زمان مطالعه5 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
عشق ، یکی از ژرفترین و پیچیدهترین تجربیات بشری است که برای قرنها موضوع بحث فلاسفه، شاعران و هنرمندان بوده است. اما در چند دهه اخیر، علم روانشناسی نیز به میدان آمده تا با ابزارهای پژوهشی و مطالعات نظاممند، به کندوکاو در این احساس اسرارآمیز بپردازد. روانشناسی عشق به ما کمک میکند تا به جای نگاه افسانهای و کلیشهای، درکی واقعبینانه از ماهیت روابط عاطفی پیدا کنیم، مراحل تکامل آن را بشناسیم و برای ساختن پیوندهایی مستحکم و سالم، راهکارهای عملی بیاموزیم.
بر خلاف تصور رایج، عشق یک مفهوم واحد نیست. روانشناسان آن را به عنوان یک حالت هیجانی-شناختی پیچیده تعریف میکنند که از ترکیب چندین (عنصر) تشکیل شده است. رابرت استرنبرگ، روانشناس برجسته، با ارائه «نظریه مثلث عشق» خود، مدلی جامع برای درک این پدیده ارائه داده است. از نظر او، عشق کامل از سه مولفه اصلی تشکیل میشود:
به احساس نزدیکی، پیوند و دلبستگی عاطفی اشاره دارد. این بخش، جزء عاطفی عشق است که با احساس راحتی، مراقبت و اشتراک گذاری اسرار همراه است.
به انگیزهها و هیجانات شدید که منجر به جذب فیزیکی، رمانتیک و sexual (جنسی) میشود اشاره دارد. این بخش، جزء انگیزشی عشق است.
به تصمیم آگاهانه برای ماندن در رابطه و کار برای حفظ آن در کوتاهمدت و بلندمدت اشاره دارد. این بخش، جزء شناختی عشق است.
نحوه عشق ورزیدن و دریافت عشق ما، ریشه در دوران کودکی و در سبک دلبستگی ما دارد. نظریه دلبستگی جان بالبی و مری آینزورث توضیح میدهد که چگونه رابطه اولیه ما با مراقبان اصلی ( پدر و مادر)، الگویی برای روابط عاطفی آیندهمان میسازد. این سبکها عبارتند از:
۱. دلبستگی ایمن:
افرادی که در کودکی نیازهای عاطفیشان به طور consistent (ثابت) برآورده شده است، معمولاً دارای این سبک هستند. آنها در بزرگسالی:
به راحتی به دیگران نزدیک میشوند.
احساس امنیت در روابط دارند.
از صمیمیت نمیترسند.
در مواجهه با مشکلات ارتباطی، سازنده عمل میکنند.
۲.دلبستگی مضطرب-دوسوگرا:
افرادی که مراقبانشان غیرقابل پیشبینی بودهاند (گاهی پاسخگو،گاهی غافل). این افراد در بزرگسالی:
به شدت نگران طرد شدن و رهاوندگی هستند.
به تایید و اطمینانخواهی مداوم نیاز دارند.
ممکن است حس حسادت شدید داشته باشند.
در روابط خود احساس ناامنی میکنند.
۳. دلبستگی اجتنابی:
افرادی که مراقبانشان از نظر عاطفی در دسترس نبودهاند یا طردکننده بودهاند. این افراد در بزرگسالی:
با صمیمیت راحت نیستند و از وابستگی میترسند.
استقلال را به رابطه ترجیح میدهند.
در بروز احساسات مشکل دارند.
در زمان تنش، کنارهگیری میکنند.
یک رابطه عاطفی سالم، static (ایستا) نیست، بلکه پویا است و مراحل مختلفی را طی میکند:
این مرحله اولیه، با ترشح شدید هورمونهایی مانند دوپامین (هورمون پاداش)، نوراپینفرین (هورمون استرس و هیجان) و کاهش سروتونین (شبیه به حالت وسواس فکری) همراه است. در این فاز، طرفین اغلب یکدیگر را آلسازی میکنند و کاستیها را نمیبینند. این مرحله معمولاً ۶ ماه تا ۲ سال طول میکشد.
شدت هیجانات اولیه کاهش مییابد و کمکم نقاط ضعف و تفاوتها آشکار میشوند. این مرحله، آزمونی حیاتی برای رابطه است که ممکن است با تعارضات بیشتری همراه باشد. بسیاری از روابط در این مرحله به پایان میرسند.
اگر رابطه از مرحله قبل سربلند بیرون بیاید، وارد فاز بلوغ میشود. در این مرحله، هورمونهایی مانند اکسیتوسین (هورمون پیوند و اعتماد) و وازوپرسین نقش پررنگتری پیدا میکنند. احساس عمیق صمیمیت، companionship (رفاقت)، تعهد و عشقی آرام و عمیق جایگزین هیجان طوفانی اولیه میشود.
ساختن یک رابطه سالم، نیازمند مهارت و تلاش آگاهانه است. پژوهشهای روانشناسی عوامل کلیدی زیر را شناسایی کردهاند:
روانشناسی عشق به ما میآموزد که عشق، یک مهارت است در کنار یک احساس. درک علمی از مبانی عشق—از تئوری مثلث عشق و سبکهای دلبستگی گرفته تا مراحل طبیعی رشد یک رابطه—به ما کمک میکند تا با انتظارات واقعبینانهتری وارد رابطه شویم، چالشها را به عنوان فرصتی برای رشد ببینیم و به صورت فعالانه برای ایجاد پیوندی عمیق، صمیمی و پایدار تلاش کنیم. عشق آرمانی نه یک مقصد، بلکه یک سفر مداوم از خودشناسی، investment (سرمایهگذاری) عاطفی و انتخاب روزانه است.
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.
کلیه حقوق مادی و معنوی برای مرکز مشاوره باران محفوظ میباشد و هرگونه کپی برداری شامل پیگرد قانونی میباشد.
[…] رابطه سالم نیازمند تعادل بین این دو بعد عشق است. در حالی که عشق […]
ممنون❤️❤️